จะให้ฉันคนนี้หยุดรักเธอ หรือว่าจะให้ฉันเดินต่อไป?
เธอช่วยบอกฉันทีได้ไหม
คำว่า "ชอบ" ของฉันและเธอมันไม่เหมือนกันตามที่เธอบอก

 ฉันกำลังทำใจรับมัน
"ไม่เป็นไร อย่าคิดมากสิ" เป็นสิ่งที่ฉันคนนี้พูดได้แค่นั้น
มีอะไรอีกงั้นเหรอที่จะต้องพูดออกมา
*รักฉันสิ  ทำไมไม่รัก* จะให้พูดอย่างนั้น มันไม่ใช่ฉันแล้วล่ะ

 เข้าใจว่าคนเราบังคับความรู้สึกกันไม่ได้
"ชอบเหมือนกัน แต่ไม่ได้ชอบถึงขั้นนั้น"
อย่างน้อยก็ยังบอกว่า "ชอบ" กัน
แค่นี้ก็ดีใจแล้วล่ะ

 เหนื่อยไหม? คำถามที่อยากถามตัวเอง
"เหนื่อยสิ แต่ก็ยอมที่จะเหนื่อย"
ไม่ทุกข์ใจเหรอ?
"ทุกข์สิ แต่ก็สุขใจที่ได้ทุกข์"
ทำไมล่ะ ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น?
"มันจำเป็นต้องมีเหตุผลด้วยเหรอ ก็แค่ "รัก" เท่านั้นเอง"

 อยากหยุด แล้วกลับมาทำให้ชีวิตฉันเป็นแบบเดิม
นั่งแต่งฟิกได้เหมือนเดิม
แต่นี่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป "หัวตื้อตัน" ไปหมดเลยล่ะ

 มีแต่ความรู้สึกเดิมๆที่ผ่านเข้ามา
"รักเขาข้างเดียว" นี่หรือเปล่าที่ทำให้คนอย่างฉันแต่งฟิกกับนิยาย
ได้ทีละหลายร้อยหน้า

 ถามว่ายังรักเขาอยู่ไหม ฉันยังไม่แน่ใจว่านี่ใช่รักหรือเปล่า
หรือมันแค่หลง แต่ถ้าถามว่ายังชอบเธออยู่ไหม
ตอบได้คำเดียวว่า "ชอบ"

 ฮีชอล : ผมจะร้องเพลงให้คุณฟังนะครับเอ็มมี่
เอ็มมี่ : (มองร่างสูงตรงหน้าที่กำลังมองมาที่ฉัน ริมฝีปากขยับพูดปลอบประโลมและเริ่มร้องเพลง)
ฮีชอล : ~นุนมูรึล ทักกาจูออบซอโย คือแต ซนจาบัดจโย อีรอนัลกอยา~
เอ็มมี่ : (ยิ้มน้อยๆเพราะรู้ถึงความหมายของมัน จะยังมีพี่ใช่ไหมที่จะรักฉัน ไม่เหมือนคนนั้น)
*ความหมายที่ฉันอยากจะยิ้ม
"ฉันเช็ดน้ำตาของเธอ และจับมือเธอไว้ และฉันก็กำลังจะดึงเธอขึ้นมา"

 ฉันเกลียดคำว่า "ไม่แน่" ที่สุด
เพราะเธอและใครอีกหลายๆคนทำให้ฉันรู้สึกแบบนั้น
ทำไมล่ะ คำว่า "ไม่แน่" กับ "ดูไปเรื่อยๆ"
มันเหนื่อยเกินไปแล้วล่ะ ที่ต้องทนฟังคำๆนั้น

 เอ็มมี่ fighting!!!

edit @ 15 Jan 2008 15:18:07 by 3mik@*ch@n